devam...
16/5/2008 · Kategori: orgu

bunu da canım annem örmüştü.tığ ile yapılıyor.model çok kolay ve güzel...

bunu da canım annem örmüştü.tığ ile yapılıyor.model çok kolay ve güzel...
merhaba arkadaşlar.cumanız mübarek ve sizin için hayırlı olsun inşallah...
hazır bloğuma girmişken bir de fotoğraf ekleyeyim dedim.bu yeleği kayınvalidem ,kızım henüz doğmadan örmüştü.modeli ve renkelri çok güzel...

merhaba.makhina arkadaşım beni'' mutluluk '' konusuyla sobelemiş...teşekkür ederim makhinaya.
mutluluk benim hayatımda -ki sanıyorum herkes için aynıdır- zamana göre değişen birşey oldu hep...ilkokuldayken eve geldiğimde anneciğimi evde bulmak en büyük mutluluktu benim için.ama annem çalıştığı için bu pek gerçekleşen birşey değildi.şimdi çalışmak istemeyişimin en büyük sebebi de bu;çocuk isterki eve gelince kapıyı açan kişi annesi olsun,annesini görmek istediği her an anne gözünün önünde olsun,onun eksikliğini hissetmesin...en azından çocuk belli yaşa gelene kdr bu böyledir.tabi bunlar bana ait düşünceler.katılmayanlar mutlaka olacaktır...ama keşke annem çalışmak zorunda olmasaydı...
lisedeyken tatillerdi. yatılı olduğum için ancak o zaman evimi annemi kardeşimi görebiliyordum...burda birşey daha söylemek istiyorum affınıza sığınarak; keşke çocuklarımız üniversiteden önce evden ayrılmasa.biraz çokbilmişçe gibi gelebilir size ama ben kendi yaşadıklarımdan vardığım sonuçlara göre yazıyorum.orda çok güzel,hala devam eden dostluklar kurdum ama o zamanımı annemin yanında geçirmiş olmayı dilerdim...
üniversitede işler değişti tabi;derslerin yanısıra bir aşk...ders bitiminde onun yanına gitmek,günü konuşmak mutluluğumdu...
onunla evlendikten sonra ise onun 'aşkım' diyen sesi...bebeğimin bana seslenişi,sarılması,incecik dudaklarıyla öpüp 'anne çeni çok çeviyom' deyişi...uyurken onun yüzüne bakabilmek...istediğimde ona sarılabilmek...
bunun dışında arasıra yapabildiğim çarşı gezileri:)(ben gezmeyi çok severim)
kulluk görevlerimi tam olarak yerine getirmesem de her an bana ve sevdiklerime sahip çıkan bir yaratıcının varlığını hissedip ona güvenmek...
yani herkesin özellikle her annenin mutluluk kaynağı olan şeyler...benim için de öyle...
biraz konunun dışına çıkarak oldu ama cevapladım sobemi...
ben de hayatsu ve sarikanat arkadaşlarımı aynı konuda sobeliyorum...
sevgiler...

süveterimizi mamannemiz yaptı ama kübranaz a küçük biraz.çok beğendiğim için farklı bir renkten kızıma göre yapmak için alıp eve getirdim modeli.tabi ben ne kdr uygun ölçüde yapabilirim o tartışılır:)daha önceki eserlerimden biliyorsunuz,kızıma diye başlayıp da ya çok küçük ya da büyük olan şeyleri...inşallah bu sefer tutturabilirim...
MERHABA ARKADAŞLAR.TÜM ANNELERİN,ANNE ADAYLARININ,ANNELİĞİ YÜREĞİNDE HİSSEDENLERİN,ANNELİĞİ HAYATININ EN ÖNEMLİ İŞİ YAPANLARIN ANNELER GÜNÜNÜ KUTLUYORUM...AİLEMİZLE,ÇOCUKLARIMIZLA MUTLU,HUZURLU,HAYIRLI BİR ÖMÜR GEÇİRİRİZ İNŞALLAH...
SEVGİLER......
« Önceki | Sonraki »