yeni bir yıla girmişken keşke ''bu yıl da geride bıraktığımız yıl kdr güzel ve huzur dolu geçsin ...''diyebiliyor olsaydım...oysa ne geride bıraktığımız yıl güzeldi ve ne de bu yeni yıl bize huzur vaadediyor.kendi açımdan söylemiyorum.ben tuzum kuru olarak gayet mutlu bir yıl geçirdim çok şükür,ama şimdi bundan utanıyorum.yeni umutlarla dolu olarak gelmesi gereken yılın omuzlara yüklediği o ağır yük,kalplere verdiği amansız acı ve vicdanlara getirdiği çaresizlikle karışık azap kendi mutluluğumdan utanmama sebep oluyor:(
keşke biraz paylaşabilseydim mutluluğumu,keşke biraz oradaki acılara merhem olabilseydi geçtiğimiz yılın bana verdiği huzur...keşke bu yeni yıl onlar için de yeni açılan tertemiz bir sayfa olsaydı...bu sayfa onlar için kara bir sayfa ve bu sayfanın üzerine daha çok isimler yazılacak;gençliğini bilemeden ölenlerin isimleri...sonsuz sevgiyle sarılması gerekirken bir bombanın menziline giren bebeklerin isimleri,o bebeklerinin cennet kokusundan mahrum kalan annelerin isimleri...belki de en kötüsü ve bizim için en fenası,gözümüzün önünde yaşanan bu acıya duyarsız kalan biz zavallıların isimleri...
yeni yıl keşke gerçekten yeni olsaydı...malesef değil;çekilecek acılarıyla,dökülecek kanlarıyla,vurdumduymazlık ve vicdansızlıklarıyla o kdr tanıdık,o kdr eskilerden bir yıl ki...
'...duanız olmasa ne ehemmiyetiniz olurdu!..' diyen rabbimize gerçekten ehemmiyetsiz kullar olarak el açmanın vaktidir bu vakit...bu yıl belki de başkaları için edeceğimiz dualarla biraz olsun önem kazanacağımız ve belki de merhameti canlandırabileceğimiz bir yıldır...
hercai58 ve boncukdevrim arkadaşlarımın sitelerine bakın ,bir şiir,bir yazı ve acının resimlerini bulacaksınız...
merhaba.ramazanın bir gününü daha geride bıraktık.aslında ilk birkaç günü geçirip vücut alıştıktan sonra hiç zor gelmiyor oruç tutmak.hele de sonundaki büyük mükafatı düşününce...ama yine de bir an önce bayram gelsin diye bekliyorum.ben neden heyecanlanıyorsam sanki...sanki sabah kalkar kalkmaz ilk gördüğüm şey yastığımın yanına koyduğum yeni ayakkabılarım mı olacak?
ya da giymeye kıyamadığım yepyeni giysilerimi gördüğümde havalara mı uçacağım yıllar önce olduğu gibi?
diyelim ki öyle,elini öptüğümde bana sımsıkı sarılacak melek yüzlü annem mi var...sokağa çıkıp eski günlerdeki gibi kapı kapı dolaşıp bayram kutlayıp şeker mi toplayacağım?????kimin poşetinde daha çok şeker olacak diye yarışa gireceğim arkadaşlarım mı kaldı?eve döndüğümde tüm şekerleri ortaya döküp,anne bak bundan da var şundan da var,anne ne kdr çok olmuş demi diye sevinç cümleleri mi kuracağım...
.......
tüm bunların bunca zaman geride kaldığına inanmak çok zor.yine de bekliyorum bayramı;sabah kalkıp kayınvalidemlere gitmek ve bayramı orada ailece karşılamak bayramın bayram olduğunu hissettiren tek şey...ama belki küçük meleğim bu sene bayramı daha iyi kavrar ve annesinin yerine poşetini o doldurur renk renk şekerlerle...mutluluk sırası ona gelmiş demekki...
öğrenilen şeyler hiç bitmiyor; insan için herşeyin bir zamanının olduğu da öğrenilmesi gerekenlerden...
inşallah bu sene bayram tüm müslümanlar için bayram gibi gelir...
bu kdr dertleşmeden sonra birşey eklemeden gitmek istemiyorum.eşimin bir arkadaşına gitmiştik geçenlerde,minicik bir kız bebekleri var:)))gelin hanımın o kdr çeyizi var ki...her gittiğimde sormadan duramıyorum sen bütün ömrün boyunca bıkmadan usanmadan bunları mı yaptın?' diye.o da şimdiki aklım olsa yapmazdım diyor,o da başka bir konu tabi...
bu resimdeki çay bezi olarak yapılmış,babaannesi yapmış.
heryerde yok galiba bu çaybezleri.ben ilk defa konyada gördüm ve sürekli kullanıyorum.burada çayı genelde tek çaydanlığa demliyorlar.ve bu bezlere sarıp getiriyorlar,çabuk soğumuyor.ama tabi açık içen biri olursa su kaynatılıyor ayrıca.ve malesef benim bu tek çaydanlığa alışmam oldukça zor oldu.demi bir türlü tutturamazdım.eşimin çay zevkini berbat ettiğim çok olmuştur yani:)sağolsun o da hiç sakımmadan söyler lafını'bu çayda bir gariplik var bugün,çayını az- ya da çok- atmışsın' diye.ama benim bildiğim çay iki demlikle demlenir demi yani?bu kdr yıl oldu evleneli hala ara ara tutturamadığım olur:)))neyse,kullandığım çaybezi eskidi,ben de kırkyama çalışarak yeni bir tane yapmka istiyorum,hem kırkyama alıştırması olur,hem de kullanılır diye.
bunlar da çaybezine takım olarak örülmüş elbezleri...
merhaba arkadaşlar.
ameliyatımız perşembe günü oldu bitti çok şükür.miniğim ilk gün ağladı sadece.ikinci günden itibaren ayağa kalktı ve yaptığım araştırmalarda yazdığı gibi bizi çok şaşırttı ve sevindirdi.gerçekten bu kdr çabuk toparlanacağını beklemiyorduk.Allahıma şükürler olsun.
şimdi oyuncaklarıyla oynuyor.çok mutlu.ama hala doktorlardan korkuyor.biraz önce pansuman yaptırmak için hastaneye gittiğimizde ortalığı ayağa kaldırdı.ama o kdr olacak artık değil mi?
sizin de aklınızda bulunsun,çocuğunuzun karnında,kasığında bir şişlik görürseniz sakın ertelemeyin,bir doktora gösterin.ve ameliyat gerekiyor derlerse de sakın kaçmayın bizim gibi:)biz bunu bize ilk söyleyen doktordan kaçarcasına çıktık ama en sonunda çıkar yol olmadığını anlayınca yine o doktora tıpış tıpış gittik...ve korktuğumuz kdr olmadığını şimdi görüyoruz...
ayrıca ameliyatımızı yapan doktorumuz da takdire layıktı.işinin uzmanı,çocuklara da ailelerine de çok anlayışlı davranıyor.annemin söylediğine göre de konya da bir ilki gerçekleştirip bir çocuğun kalbine pil yerleştirerek ödül almış.böyle işinin ehli doktorların sayısı artar inşallah...
işte böyleeeeee... biz mutluyuz çok şükür.Allahım sıkıntısı olan diğer ailelere yardım etsin...
ayrıca şunu da belirteyim özel hastanelerin hçbirinde çocuk cerrahı yok,en azından konyadakilerde....
Evet bugünlerde ailecek üzgün,telaşlı,tedirgin ve yorgunuz.3 yaşındaki miniğimin kasık fıtığından ameliyat olması gerekiyor.iki taraftan da:(önümüzdeki hafta için gün verdiler.bekliyoruz...
doktor doğuştan olduğunu,ancak şimdi ortaya çıktığını,bu kdr geç çıktığı için de ilerlediğini(büyüdüğünü) ve hemen ameliyat edilmesi gerektiğini söyledi.geçen ay da aynı sebepten babamız ameliyat olmuştu.o iyileşti artık çok şükür.ama kızım için endişeleniyoruz.
gerçi doktorların söylediğine ve internetten de bulup okuduğum şeylere göre o kdr zor değilmiş,hatta çocukların iyileşme hızı genelde ailelerini şaşırtıyormuş...inşallah öyle olur.
çok küçük olduğunu düşündüğümüz için önce yaptırmayalım dedik ama tehlikelerini öğrenince kabul ettik.çünkü bağırsak düğümlenmesine,küflenmesine,ileri yaşlarda kısırlığa hatta hayati tehlikeye bile yol açabiliyormuş...sizin de aklınız da bulunsun...
çocuğum bir haftadır doktora gide gele doktorlardan korkar oldu.önceden hiç terslik yapmadan girer,doktora izin verirdi bakması için ama şimdi daha kapının önünde kaçmaya başlıyor...
sizlerden bu konuda tecrübesi olan var mı?tabiki istemem böyle bir sıkıntı yaşamanızı ama daha önce olup geçmiş böyle bir durum varsa sonucu hakkında bilgi verir misiniz?ve bebeğim için ve onun durumundaki yaşdaşları için dua eder misiniz...teşekkürler...
merhabaaaa.bu gördüğünüz ceket birkaç hafta önce daha uzun ve hiçbir süsü olmayan sade bir ceketti.hani şu diz altına kdr inenler var ya,işte onlardan.marketten çamaşır suyu alıp geldiğim bir gün farkettim ki ceketin alt kısımları ara ara leke olmuş.tabi çamaşır suyunun marifeti.gerçi kapağı kapalıydı,nasıl bulaştı anlamadım ama...
diğer taraflarında bir sorun olmadığından,ceketimi de sevdiğimden değerlendirmek istedim.çünkü kumaşı yumuşak kot türü bir kumaş ve çok rahat.
lekelenen kısımdan kurtulmak için alttan bir karıştan daha fazla kesmem gerekti.kestiğim yerden makinada diktim.iki yıl önce falan aldığım bir bordür vardı.hani fermuardan çanta yapılıyor ya,o sıralar ona merak sarmış ,birkaç tane de yapmıştım.bu bordürü de yine o çantalardan birinde süsleme amaçlı kullanmak için almıştım ama hala duruyordu.onu da içinde bulunan sim şerite uygun olarak simli iple ceketin kenarlarına ve kol ağızlarına diktim.krem ve bordo renkler birbirine çok yakıştı.
açıkçası ceketimin bu halini o kdr çok sevdim ki sürekli onu giymek istiyorum.ama bir yandan da o kdr emek verdiğim için eskimesini istemiyorum:)
cep kenarlarına da dikmiştim,onu söylemeyi unutmuşum:)
« Önceki |
